ساختوسازهای بیرویه در «حیران» از کجا آب میخورد؟
چند روزی میشود که حساسیت ساختوسازهای بیرویه در گردنه حیران که جمعیت اطراف آن حدود هزار نفر میرسد،اوج گرفتهاست و حالا گفته می شود در ادامه مرزبندی 160هکتار از زمینهای منطقه با عنوان طرح هادی سودجویان اطراف این منطقه به ساختوساز غیر مجاز دامن زدهاند.
البته در این مدت مسئولان متعددی اظهار نظر کردهاند. صفر نعیمی، نماینده مردم آستارا با اشاره به زمینخواری در اطراف سه روستای گردنه حیران به نامهای حیران علیا، حیران سفلا و حیران وسطی، گفته است که از سال ٨٦ در این سه روستا طرح هادی اجرا و ١٦٠ هکتار زمین برای آنها مرزبندی شد و با ایجاد زیرساختهای مناسب در آنها، قیمت زمین هم بالا رفت، اما بعد، تعدادی از افراد متنفذ از شهرستان و استان مجاور اقدام به تصاحب زمینهای طرح هادی کردند و زمینها را به نام اقوام و بستگانشان خریدند اما به دلیل سیر نشدن، حدود ١٠٠ هکتار از زمینهای خارج از طرح را هم تصاحب کردند. آنها سپس با همکاری مسئولان استانی به بهانه بازنگری ١٠٠ هکتار دیگر به ١٦٠ هکتار اضافه کردند و تصمیم به تغییر کاربری (از زراعی به ویلاسازی) گرفتند.
همچنین وی گفته است که افراد ذینفوذ در ادامه درصدد آن برآمدند تا ١٠٠ هکتار دیگر نیز به این اراضی اضافه کنند که مراحل را طی کردند و مدارک را به امضای مقامات مسئول محلی هم رساندند ولی در دولت فعلی گیر کردند و زمانی که آمدند امضای فرماندار را بگیرند فرماندار نسبت به قضیه مشکوک شد و جلوی این ١٠٠ هکتار را گرفت ولی باوجود این، برای ساخت و سازها و ویلاسازی در این ١٠٠ هکتار قبلا مجوز گرفته بودند.
به گزارش اقتصادنیوز اما این اولین باری نیست که داستان زمینخواری و کوهخواری و جنگلخواری به گوش میرسد. تاکنون نیز هیچ یک از مقامات وزارت راه و شهرسازی و وزارت جهادکشاورزی و سازمان امور اراضی که متولیان اصلی زمین در کشور هستند اظهاراتی نداشتند.
در این رابطه اما یک کارشناس اقتصادی و عضو سازمان نظام مهندسی و همچنین معاون دفتر زیستگاهها و امور مناطق سازمان محیط زیست به اقتصادنیوز گفت: ساختوسازهایی که اکنون در گردنه حیران انجام میشود، دقیقا همان اتفاقاتی است که در دماوند و شمال کشور رخ داده است. در بخش ساخت و ساز یک سری ضعف قوانین ، یک سری ضعف مجریان و یک سری هم حضور سودجویان در پروژههای ساختوساز وجود دارد . هنگامی که عنوان میشود افراد در ادارات باید ایجاد درآمد کنند که این از زمان اقای کرباسچی مطرح شد، همین امر نقطه ضعفی برای دهیاریها،شهرداریها و بخشداریها میشود که همین اتفاق هم افتاده است و طی سالهای اخیر تغییر کاربری جنگلها، کوهها و ... از جمله درآمدهای این بخش ها شده است.
احمدرضا سرحدی، کارشناس اقتصادی و عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور اضافه کرد: در این میان آنها چشمشان را بر ساختوسازهای غیراصولی میبندند و خیلی راحت از سازنده پول میگیرند و دراین باره هم بهانههای مختلف میآورند. در مقابل اما برای برخورد با این ساختوسازها جریمههای را کمی در نظر گرفته میشود.جریمههایی که به جای بازدارندگی ، چندین تبصره و ماده دارند با اما و اگرها همراه است و تنها کار را سخت تر میکند. اما در حال حاضر هم قانونش را داریم و هم اجرای آن سخت است. از این رو در درجه سوم سودجویان وارد کار میشوند، چرا که اگر مسوولان دولتی و شناخته شده که ردی از خود دارند و نمیتوانند به صورت مستقیم وارد گود شوند، افرادی را به میدان میفرستند و به همین دلیل دست زیاد شده و سودجویی هم بیشتر میشود. پس از آن سوهای کلان به جیب صاحبان میرود و پدیدههای جدیدی همچون کوهخواری، جنگلخواری، باغخواری و ساحلخواری پدید میآید.
وی تصریح کرد: این اتفاقات تنها در کنار قوانین ضعیف و مسوولانی که مجریان قانونی هستند رخ میدهد. به عقیده من 80 درصد مقصر اصلی این پدیدهها مجریان هستند و از موقعیت خود سوءاستفاده میکنند و 10درصد قوانین و 10درصد دیگر هم سودجویان مقصرند، چرا که وقتی سفرهای پهن میشود معمولا زرنگها وارد میشوند و سعی میکنند هم خودشان چیزی ببرند و هم به بالادستی نفعی برسانند. در برخی روستاها هم به دلایلی همچون جذب توریسم ،توسعه روستا و موارد مشابه تبلیغات میکنند و در انتها سر از ویلاسازی و سودجویی و سوداگری زمین و نابودی جنگلها میآورند.
سرحدی در ادامه بیان کرد: به نظر میرسد هیچ کار بازدارندهای از ادامه ساختوساز وجود ندارد، مگر قلع و قمع سازهها. چرا که جریمهها دهها برابر هزینه آن ملک در حال ساخت است و برای همین جریمهها عامل بازدارنده نیستند . بنابراین به نظر من اگر یکبار برای همیشه این سازهها قلع و قمع شود و از بین رود و با مسئولان و مجریان قانون برخورد شود، جلوی کار گرفته میشود. ساختوساز در چند هکتار زمین کار یک شبه و یک روزه نیست که مسوولان متوجه نشوند.
مسعود باقرزداده ، معاون دفتر زیستگاهها و امور مناطق سازمان محیط زیست هم معتقد است: گردنه حیران جز مناطق چهارگانه محیط زیست نیست. ولی به لحاظ کارکردهای اکولوژیکی و اهمیت تنوع زیستی محل بسیار با ارزشی است و سازمان حفاظت محیط زیست باید حتما به این موضوع ورود کند و متاسفانه بخشهای زیادی از جنگلهای کشور تخریب شدهاست و باید شرایط به حالت قبل برگردد و هر اندازه در توان است باید اصلاحات صورت گیرد.
به گزارش اقتصادنیوز، وی در ادامه بیان کرد: درباره اینکه سازمان محیط زیست تاکنون به این منطقه ورود کرده است یا خیر اطلاعی ندارم . چرا که سازمان بخشهای مختلفی همچون نظارتی، اجرایی و بازرسی دارد و دفتر زیستگاهها تاکنون اقدامی نکرده است. این منطقه جزو مناطق چهارگانه محیط زیست نیست، زیرا 70منطقه تحت پوشش سازمان است که در چهار سطح مدیریت میشود و این منطقه در هیچ یک از این سطوح نیست. حال نبود این منطقه در مناطق چهارگانه محیط زیست دلیل بر بیاهمیت بودن این منطقه نیست بلکه با ارزش است؛ اما سازمان به دلیل محدویتهای اعتباری نمیتواند همه مناطق را تحت مدیریت خود ببرد. اما مناطق با ارزشی همچون فندقلو در این گردنه وجود دارد که جزو مناطق حفاظت شده است.
